Mimarlık Bölümü Koleksiyonu

Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.11779/1947

Browse

Filters

2018 - 201942020 - 20221

Settings

Institution Author: search.filters.institutionAuthor.Avcı, OzanScopus Q: search.filters.scopusQuartile.N/A

Search Results

Now showing 1 - 5 of 5
  • Presentation
    (re) Presenting Representation
    (2022) Avcı, Ozan
    Representation is a broad umbrella that covers different disciplines such as design, the arts, architecture, cinema, literature, politics, economics, semiotics, etc… We may even say that representation is in every act of human beings whenever they think about something. This fundamental role of representation makes it very critical in the design process, thus the design process is based on the dialogue between the inner and outer representations. In this third issue of UOU Scientific Journal, we would like to focus on the nature of representation, its own ontological aspects, materiality, immateriality, and its crucial role in the design process rather than its metaphorical side related with politics and semiotics. Hans-Georg Gadamer points out that “representation does not imply that something merely stands in for something else as if it were a replacement or substitute that enjoys a less authentic, more indirect kind of existence. On the contrary, what is represented is itself present in the only way available to it.1” In this respect, representation can be the subject of research. Here two conceptions may occur: representation of the world and the world of representation. The former proposes the origins of representation for the agenda, such as the ways of representing the world during the Medieval, Renaissance, Baroque, Modern or contemporary periods. The latter highlights the ontology of representation and its emancipatory, participatory, imaginative, speculative, predictive, and interpretive characters. The tension between the productive and the creative reality of architecture may be better understood if we examine more closely the nature and role of representation. In a conventional understanding, representation appears to be a secondary and derivative issue, associated closely with the role of the representational arts. However, a more careful consideration reveals, very often to our surprise, how critical and universal the problem of representation really is. What we normally refer to as reality, believing that it is something fixed and absolute, is always a result of our ability to experience, visualize, and articulate—in other words, to represent so as to participate in the world. Countering representation’s participatory function is its tendency toward emancipation and autonomy.
  • Conference Object
    The City as a Studio: Architectural Education Through Bodily Experience
    (Titulación de Arquitectura ESCUELA POLITÉCNICA SUPERIOR Alicante University, 2018) Avcı, Ozan
    Architectural knowledge has a dynamic character and can be discovered collectively during architectural education. The place of this discovery and production process can be considered as the “studio” and this studio doesn’t have to be limited in a building. To extend the limits of the studio to city scale creates new opportunities both for the students and the locals. Visiting different parts of the city and converting those places into a studio triggers encounters. Every encounter is a creative and productive act. As a course of its nature, the city is the place of confrontations and encounters. Being, producing and discussing in the city creates an atmosphere where intellectual, imaginative and creative encounters emerge. This emergence can be considered as a flashmob. Flash-mobs demonstrate the power of bodily experience and highlights the importance of performativity. Each student constructs a mental and muscle memory by his/her own bodily experience during the studio hours in the city. This experience let us to create an extra curriculum such as historical, socioeconomical, natural and cultural aspects and everyday life practices of the place. In this paper, I would like to discuss my way of teaching as a retroactive research. I prefer to use the city – Istanbul – as a studio and visit different parts of it for my courses. In this way, an architectural course turns into a retroactive research based on bodily experience. Each event of perception opens up to its own world and the world of perception is merged with the real world itself. When you use the city as a studio, the dynamic character of architectural knowledge unfolds itself and extends its content. In this critical pedagogy, architectural education becomes interactive between the city users and the students and transforms both of them.
  • Research Project
    Tasarla Yap Stüdyosu 2018, Akseki/ Güzelsu Projesi
    (MEF Üniversitesi, 2018) Özdemir, Kürşad; Avcı, Ozan
    Toros dağlarından Akdeniz’e 1200 metre yüksekten bakan eski bir harman yeri, MEF Üniversitesi Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi’nin Tasarla Yap Stüdyosu 2018 kapsamında 15 öğrenci ve 2 öğretim üyesinin katılımı ile düzenlendi ve kamusal kullanıma açıldı.
  • Research Project
    Tasarla Yap Stüdyosu 2017, Merzifon Projesi
    (Arkitera Mimarlık Merkezi Yayını [MEF Üniversitesi Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi], 2018) Özdemir, Kürşad; Avcı, Ozan
    MEF Üniversitesi Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi'nden 14 1. sınıf öğrencisi ve 2 yürütücü, 28 Haziran-20 Temmuz arasında Merzifon, Hırka köyünde küçük ölçekli bir ahşap yapıyı tasarladılar ve inşa ettiler. Yakın zamanda açılacak doğa yürüyüş parkurunun ilk istasyonu olacak yapının içinde çevredeki doğal hayatı tanıtan panolar sergilenecek, yürüyüşçüler için bir oryantasyon ve dinlenme istasyonu olacak.
  • Article
    Kriz Halinde ve Krizleriyle Mimarlık Eğitim Ortamı
    (Mimarlar Odası, 2019) Serdar Köknar, Burcu; Avcı, Ozan; Eren, Başak; Beril, Sarısakal
    Beklenmedik bir anda ortaya çıkan ve genellikle olumsuz gelişmeleri nitelendirmek için kullanılan “kriz” kavramı, yeni fırsatlar yaratılmasına olanak tanınması bağlamında olumlu çağrışımlar da yapmaktadır. Tıp alanında yaygın olarak kullanılan kriz, hastalıklardaki dönüm noktasına işaret eder; bu dönemeç iyiye de kötüye de evrilme potansiyeline sahiptir. Köken olarak “karar vermek” anlamına gelen kriz, geçmişe ve geleceğe yönelik kararların yeniden sorgulanması gerektiğini de gündeme getirmektedir. Marc J. Neveu, “Crisis, Crisis, Everywhere” başlıklı yazısında Edmund Husserl’in 1936 yılında yazdığı “The Crisis of European Sciences and Transcendental Phenomenology” metnine referans vererek krizin öznel dünyamızla ilişkisini açıklamaya çalışır.(1) Husserl’in kısaca eleştirdiği şey, “bilimlerin nesnel modeli doğru olsa bile müşterek deneyimimizin zenginliğinin nedenini açıklayamamaları”dır. Husserl, bilimin sözde nesnel dünya görüşünü temel alan kavramın “yaşam dünyası” (lebenswelt)-müşterek yaşanan dünya- kavramı olduğunu öne sürer. Konuya bu perspektiften bakılırsa, öznelle nesnel arasında net bir ayrım yoktur. Krizde, nesnel olan yıkıldığında, bilim öncesi yaşam dünyası kalır ve Husserl’e göre bu, varoluş hissini iyileştirebilir. Dolayısıyla içinde yaşadığımız tek bir dünyadan bahsetmek yerine kendi deneyimlerimizle ürettiğimiz çoklu dünyalardan söz etmek mümkündür. Kriz anlarının bu çoklu dünyaların keşfini olanaklı hale getirdiği söylenebilir.İçinde bulunduğumuz zaman diliminin en güncel kavramlarından biri olan kriz, mimarlık eğitimi bağlamında da çeşitli konuların tartışılmasına aracılık eder: Dünyada yaşanan ekonomik, politik, ekolojik vb. krizlerin mimarlık mesleğine ve eğitimine yansımaları nelerdir? Eğitimde yaşanan krizler nelerdir? Eğitim pedagojileri öğrencilerin yaşadıkları krizleri aşmalarına ne kadar yardımcı olabilmektedir? Krizde üretim yapmak mümkün müdür? Bilginin erişiminin ve paylaşımının arttığı günümüzde, etik meseleler bir krize dönüşmekte midir? Türkiye özelinde yeni açılan üniversite ve yetersiz akademisyen ilişkisi nasıl bir krizi tetiklemektedir? Mimarlık eğitiminde dikte edilen standartlar ile aynılaşma bir tür krize mi işaret etmektedir? Ekonomik krizle yeni mezun mimarlar nasıl baş edebilirler? 2-3 Kasım 2018 tarihlerinde MEF Üniversitesi Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi’nde düzenlediğimiz 47. Mimarlık Bölüm Başkanları İletişim Grubu (MOBBİG) toplantısında(2) bu ve benzeri sorular eş zamanlı yuvarlak masa toplantılarında, mimarlık eğitiminin tüm aktörleri ile birlikte yatay bir organizasyonla dünya, eğitim, üretim, akademisyenlik, öğrenci olmak başlıkları altında tartışıldı. Bu yazı, 47. MOBBİG toplantısının tüm aşamaları boyunca bizim zihinlerimizde tetiklediği sorular ışığında mimarlık eğitimindeki olası kriz hallerini olumlu ve olumsuz yönleriyle ortamın halleri, eğitimci olmak ve öğrenci olmak ara başlıkları ile tartışmayı hedefliyor.