GCRIS

Now showing 1 - 2 of 2

Prototyping as a tool and a process in architectural education
(MEF Üniversitesi, 2022) Şahinkaya Bucak, Ebru; Bucak, Ebru Şahinkaya; Özdemir, Kürşad; Sezgin, Ahmet
Bir kavram ve uygulama olarak mimarlık için prototipleme, diğer alanlarda olduğu gibi somut bir çalışma modeli oluşturmanın ötesindedir. İnşa ederken tasarımın devam ettiği ve aynı anda deneyimlemenin sağlanabildiği bütünsel, öğretici bir süreci kapsar. Ayrıca prototipleme, teori ve pratik arasında gidip gelen mimarlığın alanını anlamaya yardımcı olan bir eyleme dönüşebilir. Bu tez çalışmasının amacı, prototipleme kavramının mimarlık eğitimi başta olmak üzere mimari çalışmalara dahil edilmesinin faydalarını belirlemektir. Zaman içinde, ustadan çırağa aktarılan mimarlık bilgisi bugün genellikle sanat ve mühendisliğin iç içe olduğu okullarda öğretilen formal bir sisteme dönüşmüştür. Bu duruma karşılık, eğitim sürecinde mimarlık ürünü praksisini, sadece kağıt üzerinde bir tasarım olarak var etmemek, inşa süreçlerini ve sonrasını da tahayyül etmek, tasarımcı ve öğrencisinin farklı alan potansiyelleri ile yüzleşmesini ve çözüm üretebilmesini sağlar. İnşa etmeyi mimarlık eğitim sürecine dahil etmiş programlar bu anlamda kritik örneklerdir. Bu tezde inşa pratiği prototip üretimi üzerinden okunacak ve çeşitli Tasarla-İnşa et Programları hakkında bilgiler kullanılarak değerlendirme yapılacaktır. Ek olarak, 21. yüzyılda değişen mimar ve mimarlık pratiğine bir cevap olarak, tasarım, inşa ve sonrası bir süreç olarak değerlendirilecek, inşa ederek öğrenmeyi önemseyen; AA Hooke Park, ITKE University of Stuttgart, Rural Studio, Ciudad Abierta/Open City, MEF FADA DBS/AAP olmak üzere farklı beş coğrafyadan beş programın prototiplemeye yaklaşımları, öğrenme süreçleri, katılımcıları ve kullandıkları araçlar incelenecektir.
Rethinking the life and death of buildings on a trail in Beyoğlu
(MEF Üniversitesi, 2024) Doğan, Kevser Reyyan; Bayrak Göktaş, Sevince; Özdemir, Kürşad; Göktaş, Sevince Bayrak
Bu çalışma, kullanılmayan veya ihmal edilen, çürümeye terk edilmiş yapılarla ilgili yaygın bir manzaraya dönüşen durumu ele almaktadır. Çalışma mimaride insan özellikleri atfetme eğilimiyle, yaşayan bir varlık benzetmesi yapılan binaların sonlarıyla yüzleşildiğinde bir binanın ölüme nasıl tabi olabileceği sorusuna odaklanmıştır. Ölümün kabulünün insan hayatındaki itici gücün pozitif aksiyonları tetikleyebileceği düşüncesi, çalışma içinde öne çıkarılmıştır. Bu çalışma, ölüm kavramının insan hayatındaki etkilerini vurgulayarak ve küresel sorunlardan yola çıkarak, binaların yaşamını ve ölümünü kapsamayı ve belgelemeyi amaçlar. Bu, Ocak 2023'te Beyoğlu'ndaki belirli bir rotada yapılan kişisel gözlem gezisi aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Bulgular, haritalama yoluyla yansıtılmış, fotoğraflarla kaydedilmiş ve fotoğraflar üzerinden çizimlerle vurgulanmıştır. Tezin ilk bölümü, ölümün kavramsal tanımını içerir ve ister ölüm, ister yararsızlık, ister başarısızlık olsun, kaçınılmaz son karşısında insanın bakış açısını ve baş etme yöntemlerini ele almaktadır. Bu bölüm, ölümün insan yaşamındaki etkisi fikrinden hareketle, çalışma için belirlenen rota üzerinde karşılaşılan binaların gözlemlenmesi için de bir perspektif sağlamıştır. İkinci bölüm, İstanbul'un Beyoğlu bölgesinde belirlenen rotada yer alan binaların mevcut durumlarını incelemektedir. Ocak 2023 tarihinde gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış gözlem gezisi sırasında, 130 lokasyon işaretlenmiş ve kurulan analojilerle elde edilen teşhislere göre harita üzerinde sınıflandırılmıştır. Bu bölümde teşhislerin ve analojilerin arka planı açıklanmış, işaretlenen yapıların bazıları üzerinden yapılan çizimlerle, binanın ölüme doğru ilerleyen sürecindeki belirgin izlere vurgu yapılmıştır.

Yüksek Lisans Tezleri

Browse

Filters

Settings

Sort By

Results per page

Search Results