Anthropocentric View, Nature and Climate: From Environmental Rights to the Rights of Mother Nature

Abstract

Climate change is broadly defined as long-term alterations in temperature and weather patterns. Extreme weather phenomena and heat-related deaths occurring today are consequences of the climate crisis. Accordingly, law is emerging as a superstructure institution in combating the effects of the climate change. However, contemporary positive law is insufficient to address it. In this regard, a recent theory, proposed to protect nature and mitigate the effects of the climate crisis, recommends granting legal rights to nature. Nevertheless, applicability of this theory is controversial. Whilst the European practice addresses environmental law from an anthropocentric perspective, Global South includes instances of granting rights to nature. This article examines the applicability of it, comparing practices in the European and Global South contexts.Ġklim değiĢikliği, sıcaklık ve hava durumunda meydana gelen uzun süreli de-ğiĢimler olarak tanımlanmıĢtır. Günümüzde meydana gelen aĢırı hava olayları ve sıcak-lığa bağlı ölümler, iklim krizinin bir sonucudur. Ġklim kriziyle mücadele konusunda ortaya çıkan en önemli üstyapı kurumlarından birisi de hukuktur. Bu bağlamda günü-müzün pozitif hukuku, iklim kriziyle mücadele konusunda yetersiz kalmaktadır. Doğa-nın korunması ve iklim krizini yavaĢlatmak adına ortaya atılan bir teori, doğayı hak öznesi konumuna getirmeyi önermektedir. Bu teorinin uygulanabilirliği tartıĢma konu-sudur. Avrupa uygulaması, çevre hukukunu insan merkezli olarak ele alırken Küresel Güney‟de doğaya haklar tanıyan örneklerin gözlenmesi mümkündür. Makalede doğayı hak öznesi konumuna getirmenin uygulanabilirliği, Avrupa uygulaması ile Küresel Güney uygulaması ekseninde karĢılaĢtırmalı olarak ele alınacaktır.