Mimarlık Bölümü Koleksiyonu

Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.11779/1947

Browse

Now showing 1 - 20 of 58

Modern Kıyının İnşası: 19. Yüzyıldan 21. Yüzyıla İstanbul’da Dört Kıyı Dolgu Projesi Üzerinden Toprağın ve Kentsel Dönüşüm Atığının Metabolik Akışı
(2022) Sert, Esra
Metabolize olmuş sosyo-doğalar olarak kentlerin ve ekonomilerin inşasının önemli bir unsuru olarak kıyı şehirleri, kapitalizmin tarihi boyunca kırılgan ekolojik nişler olarak işlev gördüler. Su ile karanın buluştuğu bu şehirlerden biri olan İstanbul, günümüzün kapitalist koşullarında sosyo-ekolojik açıdan baskı altında. Bu baskının kentteki mekânsal karşılıklarından biri olan kıyı dolgu alanlarının İstanbul’daki yüzey toplamı, 2000’li yıllarda yeni bir ilçe oluşturabilecek boyuta ulaştı. Dünyanın pek çok yerinde mülk sahipliğine konu olan ve yeryüzündeki dramatik coğrafi müdahalelere yol açan kıyı dolgu projeleri; toprak erozyonu, sediment oluşumu, bozulan hidroloji ve arazi çökmesi gibi tehlikeli sonuçlara yol açmaya devam ediyor. Bu çalışma, dört kıyı dolgu projesi aracılığıyla İstanbul'un modern kıyılarını anlamak için kentsel toprağın ve kentsel dönüşüm atığının metabolik yolculuğunun tarihsel olarak bir süreliğine kıyı dolgu alanları formunda nasıl mekânsallaştığını araştırıyor. İncelenen kentsel kıyı dolgu projelerinin ilk ikisi 19. yüzyılda karşımıza çıkan Yenikapı dolgu alanı ve bağlantılı liman alanı önerisi ile İstanbul Limanı projesi iken; diğer ikisi de 21. yüzyılda Maltepe ve Yenikapı’da gerçekleştirilen kıyı dolgu projeleridir. Makalede; doğanın çeşitli dolaşımlarla nasıl mekânsallaştığının öyküsü araştırılıyor. Kentsel projelerin, İstanbul’un derinleşen eşitsiz coğrafyasında sosyoekolojik ilişkileri kırılganlaştırarak dönüştüren kapitalizmin enstrümanlarına bağlı olduğu kadar, mimarlığı ve hepimizi son derece yakından ilgilendiren kentsel gündemlere ve tahayyüllere de bağlı olduğu iddia ediliyor. Bunu yaparken, kentsel metabolizma perspektifinden kentsel toprağın ve kentsel dönüşüm atığının metabolik yolculuğunu inceleyerek kıyının üretiminde etkili olan mevcut çevresel ve yönetsel müdahaleler kadar olası gelecek tahayyüllerinin ve projeksiyonlarının da yeniden gözden geçirilmesine katkıda bulunmayı umut ediyor.
G.ü.l.l.e İnsansız Otonom Sualtı Aracı
(Savunma Sanayi Başkanlığı, 2018) Özdemir, Kürşad
Kürşad Özdemir liderliğindeki MEF Üniversitesi Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi mezun öğrencilerinin de yer aldığı G.Ü.L.L.E takımı, Savunma Sanayi Başkanlığı tarafından düzenlenen “İnsansız/Otonom Deniz Sistemleri Endüstriyel Tasarım Yarışması”nda birincilik ödülünü almıştır.
A Design-Build Studio: Kilyos Boathouse [2020]
(European Association for Architectural Education, 2020) Aydemir, Ayşe Zeynep; Sezgin, Ahmet; İnceoğlu, Arda
As a part of the stated curriculum of MEF University Faculty of Arts, Design and Architecture, Design and Build! Studio (DBS) is a compulsory summer programme for students completing their first year in architecture and interior design. Within the framework of Design and Build! Studio, the school communicates its set of values through emphasising learning by doing, horizontal learning and underlining the process. This paper discusses how a design‑build studio can be a distinctive hidden quality of an architecture faculty through the case of Kilyos Boathouse project conducted in Summer 2018.
How It Emerged That the Approach To Arts, Design, and Architecture Already Contains a Flip
(Emerald Group Publishing, 2016) İnceoğlu, Arda; Kurban, Caroline Fell; Şahin, Muhammed
Architectural education is open to Flipping by its very nature. Since 19th century, design studios have been at the core of very different models of architectural education. Design studios have always been always active learning environments where students learn by doing. Typically, students are presented with design problems to which they need to develop personal solutions. Thus, from the very beginning of their studies, students simulate how an actual architect would approach design problems. With each new design studio, they develop new skills or hone the ones they have already acquired. Such an approach immediately creates a learning culture which is based on active learning where students are challenged to take responsibility, to solve complex problems and develop their individual character as designers while being able to work in group environments. A design studio is not a course where information is given an it is expected the students learn and use that information. It is a collaborative learning environment. Thus, following the lead of design studios, flipping theoretical courses within the architectural curriculum and making them active learning environments should be almost natural. However, this is not necessarily the case. There is a wide gap in pedagogical approaches used between design studios and theory courses within architectural education (Allen, 1997; Chiuini, 2006; Smith, 2004; Oakley, B, Felder, R M, Brent, R; Elhajj, I, 2004). Courses on architectural technology (structures, construction methods, detailing) and to a lesser extent courses on history and theory of architecture are taught in more conventional ways with little emphasis on the application of the information discussed (Vassigh, 2005, 2009). Within this context, it is important to find ways to develop non-studio courses as active learning environments.
Citation - WoS: 2
Citation - Scopus: 1
Urban Politics and the Work and Labour Processes of Architecture: Survey Research With Young Architect-Workers in Turkey
(Middle East Technical University, 2021) Sert, Esra; Aykaç, Gülşah; Zırh, Besim Can
There is a general tendency in architecture to insistently see the work andlabour conditions of architects independently from “the production of nature as urban space” (Sert, 2020) embedded in the neoliberal capitalist economic order. However, considering the socio-ecologically crisisprone environments in which we live, understanding the complicated relationship among nature, the urban, and society becomes more crucial than ever before (Heynen, et al., 2006; Harvey, 1996; Smith, 2008). This article aims to question the common trend that treats the production process of urban space as if it were independent of the working conditions of architects. Current architectural theory struggles to find concepts for guiding the complicated relationship of architectural process particularly working conditions of architects with urbanization of nature in the 21st century. Accordingly, as specialized citizens, architects try to rethink ecological and civic imaginaries (Karvonen, 2011) for understanding human embeddedness in space, time, nature, and place (Harvey, 1996;Gandy, 2006). © 2021,Metu Journal of the Faculty of Architecture. All Rights Reserved.
İpucu: Sur
(manifold.press, 2017) İnceoğlu, Arda
Büyük bir liman şehri bu, imajda gördüğümüz sahilin yarısına yakınını liman tesisleri kaplıyor. Burası doğal bir liman değil, açık denizden korunmak için ciddi bir gayret sarf edilmiş. Şehir sırtını dağlara yaslamış, iki yönde de bu dağları delip geçen nehirlerin arasına yerleşmiş. Tepelerde yerleşim olmaması, muhtemelen ciddi bir eğim olduğunu gösteriyor. Şehir arasında yer aldığı iki nehir tarafından zamanla doldurulmuş olduğunu tahmin ve dümdüz olduğunu hayal edebileceğimiz bir konumda gelişmiş. Nehirler boyunca devam eden yerleşim de dikkat çekici, sanki nehirler alüvyon ile birlikte yapıları da getirip şehri oluşturmuşlar gibi bir izlenime kapılıyoruz. Özellikle soldaki, limanın hemen dışındaki nehrin ağzındaki delta yapısı algılanabiliyor, neredeyse mükemmel bir yay. Liman, hemen yanındaki havaalanı ve bunların arasında kalan endüstri yapıları (şehrin kiremit rengi çatılarından kolayca ayrılan, büyük, açık renk çatılar) ile dolu bölgenin neredeyse içindeki ciddi büyüklükte tarlaları da bu delta açıklayabilir: çok verimli topraklar. Şehrin her yönde beyaz yapılarla —endüstriyel bölgeler ile— çevrelendiği de görülüyor, şehirde hepsi birden var: tarım, ticaret ve endüstri. Burası hayli varlıklı bir yer olmalı. Zengin şehirlerin çoğunlukla sanat ve mimarlık gibi fuzuli işlere ev sahipliği yaptığını da biliyoruz, şehrimizin bir kültür merkezi olma potansiyelini de bir kenara yazalım. Bu uzaklıktan görmek biraz zor da olsa, limanın her iki yönde bittiği noktalarda, sahil boyunca uzayan, altın renkli dar bantlar var: plajlar olmasın?
Free(?) Space at the 2018 Venice Biennale
(Intellect Books, 2019) Yücel, Şebnem
In his article ‘Out of Site/In Plain View: On the Origins and Actuality of the Architecture Exhibition’, architectural historian and curator Barry Bergdoll starts by asking the obvious question: ‘What does it mean to exhibit architecture? Isn’t architecture, once it is built, always already on display?’1 Despite always being on display, however, architecture escapes being exhibited. Because we cannot exhibit architecture in the way an artist can exhibit a painting or a sculpture.
Mars'ta Ev Yapmak
(TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesi, 2020) Özdemir, Kürşad
Dünya dışı yerleşimlerin ana hedefi -şimdilik- Mars. Hayatta temiz bir sayfa açma naifliğiyle birleşmiş keşfetme ve kazanma isteği hem toplumu hem de roket yapabilen her kurumu heyecanlandırıyor. İnsanlık bir kenara koyduğu kaşiflik şapkasını tekrar takmaya hazır. Resmi uzay ajanslarıyla birlikte SpaceX gibi özel girişimler de Mars’a gitme, hatta orada kalma planları yapmakta. Artık Macellan’ın trans-pasifik seyahatiyle aynı sürede Mars’a ulaşmak1 (Chaplin 2013) mümkün. Bu gidişle kızıl gezegende kalıcı olmak için tasarım ve inşaat bilgimizi geliştirmemiz gerekecek. Bu yazı kızıl bozkırlarda yapılacak evlerin teknolojisini, karşılaştırmalı olarak değerlendirir, eldeki bilgiler ışığında yapısal bir mimari projeksiyon yapmayı dener.
The Propaganda Power of Urban Views in Selim III's Ottoman Empire
(Pera Museum Publication 115, 2023) Uğurlu, A. Hilal
Istanbul, the capital of the Ottoman Empire since the mid-fifteenth century, boasts a rich history of panoramic representations that have captivated artists and patrons alike. From the early years, artists affiliated with the retinue of ambassadors to the Ottoman Empire played a significant role in creating these expansive city views. Melchior Lorck’s 11.27-meters long panoramic view of Istanbul, drawn between 1559 and ca. 1563, is one of the earliest attempts to portray the city accurately and in panoramic format. Lorck was an artist assigned to the entourage of the German ambassador to Istanbul, Ogier Ghiselin du Busbecq. In the eighteenth century, the changing nature of diplomatic relations between the Ottoman Empire and European polities led to an increase in the number of embassies and, consequently, the number of artists appointed to these posts. This increase in artistic activity was reflected in the growing number of city views and topographical landscapes of Istanbul produced during this period. Concurrently, the emergence of philhellenism in Europe, coupled with the proliferation of picturesque travel literature, augmented the attention to the Ottoman lands and its capital.
Tipsiz
(Betonart/Binat İletişim Danışmanlık, 2017) Akın, Tomris
Malzemenin kalıpla kurduğu -ilk akla gelen alışıldık/düzlemsel- ilişki nasıl dönüştürülür? Ortamda olan malzemeler ile betonun olmak istediği hâl ötelenebilir/zorlanabilir mi? Toprak/kum kullanılması nedeni ile de çok mümkün, çok tanıdık bir beton üretim tekniği, çoklu bir tasarım grubu ile nasıl, yer ile ilişki kurma derdiyle, dönüştürülür? Mevcut bostan alanı ile ölçeksel ve daha da önemlisi işlevsel ilişki nasıl kurulur? Ve bu öğrenci çalışması doğası gereği minimum maliyet ile nasıl gerçekleştirilebilir? “Tipsiz” yukarıdaki soruları AGÜ Kampusü bostan alanında toprak, membran ve beton kullanarak tartışan biri dikey biri yatay biri de küçücük üç elemandan oluşan bir yerleştirme.
A Workshop "of Journeys/Yolculuklara Dair" as a Part of "vardiya (the Shift)": the Turkish Pavilion at the 2018 Venice Biennale
(Istanbul Foundation for Culture and Arts (İKSV), 2018) Ataş, Zeynep; Akın, Tomris; Paşaoğlu, Ali
“Of Journeys” is a workshop that aims to overlap the circulation of matter, the building of Fontego dei Turchi which has become a stopover in that circulation, and the personal journeys of the participants. To this end it tackles its theme in three layers: The first layer refers to the circulation of humans and objects on the Venetian and Ottoman trade routes and in the Mediterranean basin, especially textile raw materials and fabrics; the second layer, the personal accumulation and travels of the students and coordinators who will be brought to the International Architecture Exhibition, La Biennale di Venezia; and the third layer refers to this experience itself, that is, the personal experiences of the viewers who visit and follow the Pavilion of Turkey and the Fontego dei Turchi building.
Architectural Writing Laboratory: A Design Learning Experiment
(2024) Korkmaz, İrem; Aydemir, Ayşe Zeynep
Writing is a spatial act - exploring different writing modes may unveil new modes of architectural thinking. When contextualised within the architectural framework, writing takes on a transformative role, capable of opening up possibilities for non-visual relationships and interconnected networks, thereby inviting critical inquiry and discourse. In architectural schools, where the design studio is the central focus, this area usually remains less explored, particularly in undergraduate programmes. However, practising architectural writing brings opportunities to students; for instance, they are introduced to and become familiar with spatial thinking in a literary space where their typically visual preconceptions do not operate.Pursuing this perspective, this paper explores how effectively using writing as a design tool can uncover new and unconventional perspectives on architecture and proposes architectural writing as an interdisciplinary learning tool for guiding future architects and architectural design researchers. These issues are examined through an in-depth study of pedagogical objectives and outcomes of the Architectural Speaking and Writing course, a mandatory subject for third-year undergraduate students.The course is structured as a writing laboratory that closely examines forms of architectural writing as primary instruments for finding a critical voice, engaging in critical dialogue, and communicating with the wider public. Through introducing the design of the course structure and analysing the writing exercises, this paper addresses the crucial role that diverse mediums and methods of expression play for students to connect their internal narratives with external realities in architectural education while altering the dominant position of the educator towards a facilitator.
İpucu: Bataklık
(manifold.press, 2017) İnceoğlu, Arda
Büyükçe bir adanın ucunda, denize doğru yarımada olarak uzayan bir şehir. Şehrin doğal bir liman olduğunu tahmin edebiliriz, özellikle doğu tarafında yarımada ile anakara arasında kalan korunaklı körfez üzerinde bu uzaklıktan bile liman yapıları seçilebiliyor. Yarımadanın büyük kısmı, özellikle güneye gidildikçe, neredeyse tamamen yapılarla kaplı. Çok yoğun bir yerleşim dokusuna sahip bir şehir burası. Şehrin adayı anakaradan ayıran doğal kanalı da aşıp kuzey ve doğuda yayılmaya devam ettiğini de görüyoruz. Şehrin, yoğundan da yoğun olan en güney uçtan başlayarak zamanla kuzeye doğru yayıldığını da tahmin etmek mümkün. Tarihi merkez büyük ihtimalle en güney uçta bir yerde yer alıyor olmalı. Şehrin boyutuna dair bir fikir vermesi için, yarımadanın en güneyden en kuzeye yaklaşık 45 kilometre olduğunu belirtebilirim: Sarayburnu’ndan Rumelifeneri’ne gidişgeliş kadar bir mesafe. Adanın ortalama genişliği ise 12 kilometre kadar, yaklaşık olarak İstanbul kara surlarının uzunluğunun iki katı. Bombay’in hikâyesi, Avrupa sömürgeciliğinin bütün bileşenlerini taşıyor. Şimdi bütünleşmiş olan şehir yakın zamana, 19. yüzyıl ortasına kadar yedi adadan ve aralarındaki bataklıklardan oluşuyor.1 Bombay ismi Portekizliler tarafından bu yedi adanın birisine verilen isim. Diğer adaların isimleri de çok güzel: Parel, Mazagaon, Mahim, Colaba, Worli ve Yaşlı Kadın Adası. Aralarındaki ulaşım problemi nedeniyle yapılaşma kısıtlı olsa da stratejik konumu, doğal limanı ve anakaradan korunmuş olması nedeniyle hep jeopolitik değeri yüksek bir yer olmuş bu adalar. 1534’de birkaç balıkçı köyü bulunan adaların yönetimi o sırada Hint-Moğol İmparatoru Hümayun ile çatışma hâlinde olan Gucerat Sultanı Bahadır Şah tarafından, askeri destek karşılığı Portekiz’e veriliyor. Portekiz kontrolündeki adalar hızla geliştiriliyor, birkaç balıkçı köyü ile sınırlı olan yerleşimler kaleler, birçok kilise ve manastır ile büyüyor, 1661’de nüfus yaklaşık 10.000 kişiye ulaşıyor. Tam da bu tarihte, şehrin kaderini değiştiren ilginç bir şey oluyor: Portekiz kralının kızı Braganzalı Catarina ile İngiliz kralı 2. Charles evleniyor. Tamamen politik bir evlilik bu, amacı denizaşırı hedefleri olan iki devletin ortak tehdit olan üçüncüsüne, İspanya’ya karşı işbirliği oluşturması. Catarina’nın çeyizinin bir parçası da Bombay ve yedi adalar.
MEF FADA Hangar Stüdyosu
(arkiv.com.tr, 2018) İnceoğlu, Arda; Burcu, Serdar Köknar; Derya, Uzal; Eda, Yeyman; Başak, Eren; Egemen, Nardereli
MEF Üniversitesi Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesinin stüdyolarının yer aldığı Hangar bir çalışma, yaşama ve paylaşma alanı olarak kurgulandı.
Designing and building follies as a pedagogical approach in architectural design education
(UOU scientific journal, 2021) Avcı, Ozan
Architectural education has its own unique character in-between rational and creative thinking. Within this wide perspective, learning by doing becomes important so as to cover different aspects of this education. At MEF University Faculty of Arts Design and Architecture (FADA), we we've created a unique program called Design-Build Studio (DBS) in order to push creating and doing beyond the boundaries of architectural design studios at universities. In this essay, I would like to focus on follies that we have been designing since 2015 in our DBS program as a pedagogical approach in architectural design education. Follies are pregnant points that can give birth to various forms and functions. Their open structure allows a collective design process with the participation of tutors, students, users, locals, municipalities, and NGOs. Through DBS project our students get a real design experience in a real place with real people, discover the difficulties of this process, improve their communication skills and comprehend the power of design to be used as a tool to improve the lives of everyone. As a result, we believe that designing and creating follie-like structures is critical in architectural design education.
Tasarla Yap Stüdyosu 2018, Akseki/ Güzelsu Projesi
(MEF Üniversitesi, 2018) Özdemir, Kürşad; Avcı, Ozan
Toros dağlarından Akdeniz’e 1200 metre yüksekten bakan eski bir harman yeri, MEF Üniversitesi Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi’nin Tasarla Yap Stüdyosu 2018 kapsamında 15 öğrenci ve 2 öğretim üyesinin katılımı ile düzenlendi ve kamusal kullanıma açıldı.
Tasarla Yap Stüdyosu 2017, Merzifon Projesi
(Arkitera Mimarlık Merkezi Yayını [MEF Üniversitesi Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi], 2018) Özdemir, Kürşad; Avcı, Ozan
MEF Üniversitesi Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi'nden 14 1. sınıf öğrencisi ve 2 yürütücü, 28 Haziran-20 Temmuz arasında Merzifon, Hırka köyünde küçük ölçekli bir ahşap yapıyı tasarladılar ve inşa ettiler. Yakın zamanda açılacak doğa yürüyüş parkurunun ilk istasyonu olacak yapının içinde çevredeki doğal hayatı tanıtan panolar sergilenecek, yürüyüşçüler için bir oryantasyon ve dinlenme istasyonu olacak.
İpucu: Ölçek
(manifold.press, 2017) İnceoğlu, Arda
Mexico City, dünyanın en kalabalık şehirlerinden. Bu şehirde umutlar da problemler de devasa ölçekte. Hatta, dev boyutlarda olmayan herhangi bir şey bu şehirde yasaklı sanki. Dünyanın en yüksekte yer alan metropolü, 2.240 metrede yer alıyor; en aktif volkanik bölgelerden biri, Trans-Meksika volkanik kuşağında; Eylül ayında da gördüğümüz gibi çok yıkıcı depremler üreten bir bölgede, 1985’teki 8.1 kuvvetindeki deprem büyük yıkıma yol açmış; şehrin en az yarısı gecekondulardan oluşuyor; dünyanın havası en kirli şehirlerinden birisi; aynı zamanda dünyanın suyu en kirli şehirlerinden birisi; açık ara dünyanın trafiği en kötü şehri kabul ediliyor; gelir dağılımı en bozuk şehirlerden birisi; dünyanın en büyük gecekondu mahallesi Ciudad Neza1 şehrin hemen doğusunda… Arka arkaya sıralandığı zaman ciddi bir lanet silsilesi bu. Öte yandan, şehir meraklı ama dikkatli bir turist olarak ziyaret edildiğinde hiç de böyle bir etki bırakmıyor. Birkaç sene önce, iki oğlumuzla bir hayli yürümeli bir ziyarette kendimizi hiç de güvensiz hissetmedik. Bu da şehrin çelişkilerinden birisi.
Citation - WoS: 11
Architectural Design Research: Drivers of Practice
(Routledge Journals, Taylor & Francis Ltd, 2022) Aydemir, Ayse Zeynep; Jacoby, Sam
Research, professional practice, and learning in architecture are becoming increasingly integrated as the understanding of research and practice is transforming and research assessment criteria are expanding. This changing research landscape has created more diverse iterative and cyclical design research processes and opened new areas of exploration and experimentation in architecture. Building on existing tripartite design research models, such as research 'into', 'for', and 'through' or research stages of 'processes', 'products/outcome', and 'performance/impact', this paper uses the concepts of 'process-driven', 'output-driven', and 'impact' to analyse and classify current architectural design research practices. This framework is used to clarify how research criteria are differently understood in academia and practice, explore the challenges arising from translation between them, and analyse the methods commonly used. While focusing on the UK context, the paper offers transferable insights while using some international case studies.
Citation - WoS: 3
Citation - Scopus: 4
Adaptive Reuse of High-Rise Buildings for Housing: a Study of Istanbul Central Business District
(Cogitatio Press, 2024) Aydemir, Ayşe Zeynep; Akın, Tomris
The abrupt shift to remote work due to the Covid-19 pandemic increased vacant office spaces globally, especially in high -rent central business districts (CBDs). These vacant office spaces offer the potential for conversion into housing, addressing the shortage of affordable housing in central areas. Additionally, this topic presents a unique experimental ground for architecture students. This study focuses on the Istanbul CBD as a case study, examining the historical developments that led to a rise in office vacancy rates and housing inequality, and exploring the potential for adaptive reuse of these vacant office buildings. A key focus of this study is to underline the pedagogical value of adaptive reuse, highlighting how such projects can inspire more diverse and equitable housing models, fostering experimental and sustainable design approaches. It systematically evaluates the outcomes of a 4th -year architectural design studio that focuses on the adaptive reuse of the Tat Towers in the Istanbul CBD, a structurally vacant high-rise office building, and asks: How does the context of adaptive reuse enable a different design approach, and, potentially, new spatial norms and standards to emerge, and how might this hold a pedagogical value for architecture education? Following these questions, the article discusses how norms and standards are not only culturally but also typologically contextual, and how the students have explored how norms and standards might change, outlining new design approaches to adaptive reuse.

Browse

Browsing Mimarlık Bölümü Koleksiyonu by Access Right "info:eu-repo/semantics/openAccess"