Mimarlık Bölümü Koleksiyonu

Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.11779/1947

Browse

Now showing 1 - 20 of 102

Directions for Getting Lost: or How To Change Your Mind
(2018) West, Mark W.
Architect Mark W West creates work that is incredibly delicately drawn. Here he documents the construction of his drawings, while his friend, whose name is also Mark West, contributes a commentary about the creative process behind them. The two texts reveal how the works defy the damage caused by reductive traditional architectural education and general experience, and open the viewer to a sense of greater wholeness, however disturbing this may be.
Mekan Üretimi Konvansiyonel Şekillerden Başka Biçimde Gerçekleşebilir Mi?
(2018) İnceoğlu, Arda
MEF Üniversitesi Tasarla ve Yap! stüdyosu kapsamında, konvansiyonel yöntemlerden farklı mekan üretimi mekanizmaları tartışılmıştır.
Architectural Educaiton Overview
(2016) İnceoğlu, Arda
...
İpucu: Grid
(manifold.press, 2019) İnceoğlu, Arda
Manhattan adasının neredeyse tamamını kaplayan grid, dünyanın en ünlü gridal planı. 17. yüzyılda Avrupalılar geldiğinde, Manhattan ve çevresinde Lenape halkı yaşıyor. Güncel tahminler küçük yerleşimler şeklinde yaklaşık beş bin kişinin bu bölgede yaşamakta olduğu yönünde. Dutch East India Company için Asya’ya giden kuzeydoğu yolunu arayan Henry Hudson, 1609 yılında koyda demir atıyor. Raporunda, yerlilerden ve bölgede yaşayan kunduzların çokluğundan bahsediyor. Bu raporun ekinde, adanın en ucunda kunduz avcılığı kolonisi olarak kurulan New Amsterdam’ın 1660 yılında çizilmiş çok ünlü bir haritası var, 1900 yılında Floransa’da bulunduğu villanın adıyla Castello haritası adıyla biliniyor.1 Hafif minyatür tadında olsa da bu haritada şehrin dokusunu, yapılaşmış ve yapılaşmamış parselleri görebiliyoruz. Yapı adalarının neredeyse hepsinin içinde tarım yapıldığı da anlaşılıyor. Adayı savunma amaçlı “Amsterdam Kalesi” ve kalenin önünden geniş bir alan olarak başlayan, şehir duvarlarının dışına çıkan ana yol en kayda değer yapısal ögeler. Artık kale ve duvarlar yok, ama hatıraları var: Bir zamanlar duvarın geçtiği yerde bugün yer alan yolun ismi, beklendiği gibi, Wall Street. Ana yolu da bugün Broadway olarak biliyoruz. Bunların dışındaki yollar ve yapı adalarının düzeninin de 1660’dan beri hiç değişmemiş olduğunu görmek şaşırtıcı. Üçüncü boyuttaki değişim elbette inanılmaz, bu bölgede dünyanın en yüksek yapılarının bir kısmı yoğun bir şekilde yer alıyor.
Contesting Labels: Revisiting Old Questionnaires
(Cambridge University Press, 2020) Ada, Serhan; Yücel, Şebnem
As a response to several questionnaires, manifestos, interviews, and letters that were included in the book Modern Art in the Arab World: Primary Documents, this article carries out a new questionnaire with seven artists form various backgrounds and geographies, in an attempt to update and re-question some of the issues that were highlighted in the collected essays. The questionnaire includes three questions, each focusing on a different issue. The first issue considers the validity of the term “Arab Art,” the second tries to identify the main dynamics of contemporary artistic production, and the last one questions the relation of contemporary production of arts to geography and history. The following interviews have been edited for consistency and clarity.
Urban Hub Naples
(Istanbul Technical University and Mimarlık Eğitimi Derneği (MimED), 2013) Sağlamer, Gülsün; Dursun, Pelin; Avcı, Ozan
2013, İstanbul Teknik Üniversitesi ve MimED ortaklığıyla yayınlandı. Bu kitap, 2011-2012 Bahar Dönemi'nde İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi ve Napoli Federico II Üniversitesi Mimarlık Fakültesi ortaklığında yürütülen “Urban Hub-Napoli” Diploma Projesini tanıtmaktadır. Kitapta Diploma Projesinin amacı, kapsamı ve mimari programı, Napoli gezisine ilişkin belgeler, verilen seminerlerin içeriği, jüri değerlendirmeleri ve öğrenci projeleri bir araya getiriliyor. Proje, Napoli Federico II Üniversitesi'nden 25 öğrenci, 11 İTÜ öğretim görevlisi, 2 öğretim görevlisi ve 2 genç araştırmacıyı bir araya getirdi. Proje, öğrencilere fikirlerini uluslararası platformda geliştirme ve sunma fırsatı yarattı.
Cami Tasarımı Fikir Yarışması, Proje (200 Kişilik)
(Arkitera, 2019) Erdoğdu Özdemir, Elif; Özdemir, Kürşad; Uğurlu, Hilal; Yalman, Suzan; Songür, Serdar; Öztürk, Taha Erdem
Söz konusu olan 200 kişilik bir mahalle camisidir. Proje ekibi geçmişten günümüze gelen cami yapısı dizisinin en başındaki ev[1]ölçeğine odaklanmıştır. Ev, sunulan projede hem ibadetin hem de oluşacak mahallenin çekirdeğini temsil eder. İşaret edilen çevre ve program kültürel referansları ile mimari tasarımı besler. Proje temel formda, kompozisyonda ve mekansal atmosferde geleneksel Güneydoğu evine göndermeler yapar.
İpucu: Ağ
(manifold.press, 2018) İnceoğlu, Arda
Batı ve Doğu dünyalarını, antik çağlardan beri ekonomik ve kültürel olarak birbirine bağlayan ipek ve baharat yolu sistemleri, dünyanın ücra köşelerinin sandığımızdan çok daha önce iletişim hâlinde olduğuna da işaret ediyor. Öyle ki, Çin’in bir kasabasında üzerinde Yunan mitolojisi ve asker motifi olan halılar, farklı Roma sikkeleri bulunabiliyor. Bu iletişim, atalarımızın yol ağının Batı bağlantısını önce karadan sonra da denizden kesmesiyle sona ermiyor. Ağ sisteminin uçları kıyılara bağlanıyor ve zaten mevcut olan deniz yoluyla ticaret sürüyor. Ümit burnu yolunun 15. yüzyılda açılmasıyla ticaret daha da artıyor; yol uzasa da aradaki tehlikeler bertaraf edilmiş oluyor. Önce Moğol, sonra da İran Safevi İmparatorluğu’nun çökmesi sonrası ağın bütünselliği parçalanıyor. Baharat ticareti daha yerel olarak devam etse de Britanya’nın Hindistan’ı yönetmeye başlaması ve ticareti Bombay limanına kaydırması Jaisalmer için felaket demek. Jaisalmer, dünya ölçeğindeki dev bir ticaret ağının kritik bir noktasında yer alırken, bir anda ıssız bir çölün ortasındaki ücra bir şehre dönüşüyor. Hindistan ve Pakistan’ın ayrılması bu ıssızlığı resmileştiriyor.
1980’lere Nasıl Bakabiliriz? Salt, Çoklukta Tekillik Sergi ve Atölyesi Kapsamında Konuşma
(2016) İnceoğlu, Arda
...
Hibrit İtki Düzenine Sahip Modüler Uçan Araba
(Türk Patent ve Marka Kurumu, 2021) Özdemir, Kürşad
Buluş;- yol (200) ve hava (100) modülü olmak üzere iki temel bileşendenoluşan,- hem karada hem de havada yol alabilen,- modülleri ayrılıp birleşebilir,- bünyesinde hem sabit-gömülü (101) hem de durum değiştiren itkiüniteleri (103 ve 112) barındıran, kısaca hibrit itki düzenine sahip,- 2 takım kanat içi durum değiştiren kanat içi (103 ve 112) ve 1 adet sabit(101) olmak üzere 3 farklı fanlı itki grubuna sahip,-açılır ve kapanır 2 adet kanat (104 ve 111) içeren,- hava modülünün tüm yönlerdeki hareketini fanlı elektrik motorlarıylasağlayan,- 4 tekerleğe sahip yol modülünün hareketini elektrik motoru ilesağlayan,- 2 yolcu kapasiteli ve aerodinamik özellikli forma sahip kapalı yolcukabini içeren,- hem yol hem hava modülünde otonom seyir özelliği bulunan bir uçan araba tasarımıdır.
Learning From Pedagogical Experiments: an Alternative Reading of Architectural Design Studio
(Escuela Politécnica Superior Alicante University, 2018) Aydemir, Ayşe Zeynep
Pedagogical experiments in the second half of the twentieth century are regarded as evidences of thresholds in architectural design education. Many traditional approaches including apprenticeship, reproduction of existing forms and structures are left behind; and many novel approaches became valid including spatial investigations, using tools and new technology, critical thinking, non-linearity, social and political engagement, interdisciplinarity, participation and questioning the role of architecture. From this point, this study aims to illuminate how these pedagogical experiments challenged and transformed the domain of architecture and beyond. In order to address this transformation, the study presents and discusses the pedagogical experiments through the framework of five themes: systematicity, linearity, simultaneity, participation and complexity.
Tasarla Yap Stüdyosu 2017, Fada Hangar Giriş Alanı Projesi
(MEF Üniversitesi, Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi, 2017) İnceoğlu, Arda; Aydemir, Ayşe Zeynep
FADA Hangar, MEF Sanat, Tasarım ve Mimarlık Fakültesi 1.sınıf öğrencileri tarafından 28 Haziran-21 Temmuz tarihlerinde MEF Üniversitesi’nde gerçekleştirildi. MEF Üniversitesi binasına ek olarak UNIQ Maslak içerisinde inşa edilen yeni MEF Sanat, Tasarım ve Mimarlık Fakültesi stüdyolarının giriş alanını tanımlayan proje, mekanın kullanıcısı olacak fakülte öğrencilerinin inşa sürecinin bir parçası olmasına olanak sağladı. MEF FADA Hangar Projesi tasarım ekibi adına Burcu Serdar Köknar’ın, ihtiyaçlar ve beklentiler doğrultusunda yaptığı sunumdan edinilen bilgiye dayanarak tasarlanan öneriler 10 günlük yoğun bir çalışma sonucu ortaya çıktı. Proje, FADA Hangar’ın giriş alanında kullanıcıların dinlenme, okuma, bir araya gelme ihtiyaçlarını karşılamak; sergileme, duyuru, kitaplık işlevlerine imkan sağlamak ve bir giriş alanı tanımlamak amacıyla tasarlandı. Birbirini tamamlayan üç tasarım önerisinden oluşan proje, uygulama sürecinin ve şantiye alanının kısıtlarından ötürü, ikisinin inşa edilmesiyle tamamlandı. Bu önerilerden ilki, içinde gezilebilir bir sergi duvarı; ikincisi, serbest oturma/dinlenme/okuma birimleri; üçüncüsü ise stüdyo girişini tanımlayan strüktürel elemanlardan oluşmaktadır.
Augmented Reality
(2015) Teixeira, Frederico Fialho; Belek, M
...
İpucu: Toprak
(manifold.press, 2017) İnceoğlu, Arda
Hava fotoğraflarına hızla bir göz attığımızda, modern halı desenlerine, pixel art eserlerine, Rothko’yu yorumlayan çağdaş bir ressamın çalışmalarına baktığımızı düşünebiliriz. Bütün alanı kapsayan bir düzeni hemen algılıyoruz, belli bir aks sistemi var. Bazı biçimler ve özellikle boyutlar tekrar ediyor, hani neredeyse biraz monoton da olsa müzikal bir ritim var imajlarımızda. Bu altta yatan ritmin üzerinde ise diğer bir katman olarak düzensizlikler var, melodi? Aralarda serpiştirilmiş başka renkli lekeler, düzene uymayan açılarda çizilmiş çizgiler, biçimi tanımlanamayacak amorf desenler var. Renk skalası da oldukça dar. İlk fotoğrafta toprak tonları hâkim, bejden kahverengine giden fonun üzerinde yer yer yeşillere rastlıyoruz. Fıstık yeşili, çimen yeşili, yosun yeşili, zeytin yeşili, orman yeşili. İkinci fotoğraf ise neredeyse tamamen yeşil skalasının renklerinden oluşuyor. İkincide aks sistemini algılamak biraz daha zor, düzensizlikler daha fazla. Amerika Birleşik Devletlerinde Orta Batı eyaletlerinin neredeyse tamamını düzenleyen 'Public Land Survey System' - PLSS düzeninin oluşturduğu coğrafya biçimlenişi tartışılıyor.
“Introduction” in Sacred Spaces + Urban Networks
(Koç University Research Center For Anatolian Civilizations (ANAMED), 2019) Uğurlu, A. Hilal; Yalman, Suzan
What is a sacred space? How do we begin to understand the dynamics between religious belief and architectural development? Pilgrimage accounts for Harran, a renowned ancient city of Upper Mesopotamia, help illustrate important points. These travelers from different religious backgrounds reported on the significance of a site in the city. This location was believed to be the temporary dwelling place of Abraham before he moved to the land of Canaan, as stated in the Old Testament (Gen. 12:4–5). Yet, the site’s sacred associations were not limited to the Abrahamic religions. The city was referred to as “the heathen city” by the Fathers of the Church because of the dominant pagan population. An early Christian pilgrim’s account (ca. 381–84 CE) by Egeria, underlines that the location chosen for the church of the city was the “very spot where the house of Abraham stood.” Moreover, she recorded that the pagan people of the city also venerated the same site, which indicates the multilayered meanings attributed to the same location. Centuries later, when a Muslim pilgrim, al-Harawi (d. 1215), visited Harran, he also recorded a site associated with Abraham. This time, however, instead of a residence, it was a rock that Abraham was believed to have sat on while waiting for his flock. What remains unclear is i f this was another “spot” or if the association with the previous sacred site changed over time.
Selimiye as a Commemorative Monument in Modern Turkey
(Routledge Journals, Taylor & Francis Ltd, 2025) Sezgin, Ahmet
Selimiye, an Ottoman dynastic mosque, became a contested site of memory in the 20th century. As the Ottoman Empire disintegrated, Bulgaria, Greece, and Turkey all had ambitions and even temporary control over Edirne during the first decades of the 20th century. Its unique location at the crossroads of nation-states provides fertile ground for investigating the role of architectural heritage in the formation of a nation's collective memory, with a consideration of transnational influences. This article investigates the development and reception of commemorations involving the monument through close readings of newspaper reports from Greece, Turkey, and Bulgaria, as well as international media. It reveals the transnational dimension in forming a national frame of remembrance for the liberation of Edirne.
From Ceremony To Spectacle: Changing Perception of Hagia Sophia Through the Night of Decree (layla’t-Ul Kadr) Prayer Ceremonies [Conference Object]
(Ohio State University & Cornell University, Ohio, USA, 14-15 September 2018.–also will be published as an edited volume by Edinburg University Press in 2020, 2018) Uğurlu, Ayşe Hilal
Soon after the Hagia Sophia was converted into an imperial mosque by the Ottoman sultan Mehmed II (r.1451–81) in the mid-fifteenth century, it became one of the primary settings for imperial religious ceremonies. The waqfiyya of Mehmed II specifically stated that the imam was entrusted with leading the daily prayers and congregational night prayers, such as the prayers of the tarawih, the Night of Decree (ar: leyle’t-ül kadr) or the Night of Forgiveness (ar: leyle’t-ül berat).From the sixteenth century until the proclamation of the Gülhane Imperial Edict of 1839, besides occasional Friday or daily prayers, it was customary for sultans to perform the Night of Decree prayers at the Hagia Sophia. In 1840, for the first time, Abdulmecid I (r. 1839–61) performed the Night of Decree prayers in the Nusretiye Mosque. It became a new custom for sultans to perform their prayers in Nusretiye from then until the second half of the Hamidian era, when, in 1886, the Yıldız Hamidiye Mosque became the venue for all religious ceremonies and stately processions. Although the sultans were not attending the prayers held at the Hagia Sophia during this highly significant religious night anymore, it kept its prominence for the Istanbulites. However, after the 1880s the court began to considerably alter the ceremonial decorum of the Night of Decree prayers held at the Hagia Sophia. The Ottoman government began to issue passes or tickets for the foreign embassy staff and their guests, to watch the ritual from the mosque’s upper galleries. A specific seating arrangement was made for them and officials would give them explanations about the rituals during the ceremony. From 1880s to 1932, the number of non-Muslims that watched the ceremony increased from tens to thousands. In this paper, I argue that this atypical use of a mosque’s interior was very much connected with the changing perception of Hagia Sophia both by its Ottoman users as well as its European spectators. By focusing on the last fifty years of the life of the Hagia Sophia as a mosque, this paper deals with the transformation of a religious ceremony into a spectacle through Hagia Sophia’s conceptualization as a showpiece monument distinct in function from other imperial mosques.
Citation - WoS: 11
Architectural Design Research: Drivers of Practice
(Routledge Journals, Taylor & Francis Ltd, 2022) Aydemir, Ayse Zeynep; Jacoby, Sam
Research, professional practice, and learning in architecture are becoming increasingly integrated as the understanding of research and practice is transforming and research assessment criteria are expanding. This changing research landscape has created more diverse iterative and cyclical design research processes and opened new areas of exploration and experimentation in architecture. Building on existing tripartite design research models, such as research 'into', 'for', and 'through' or research stages of 'processes', 'products/outcome', and 'performance/impact', this paper uses the concepts of 'process-driven', 'output-driven', and 'impact' to analyse and classify current architectural design research practices. This framework is used to clarify how research criteria are differently understood in academia and practice, explore the challenges arising from translation between them, and analyse the methods commonly used. While focusing on the UK context, the paper offers transferable insights while using some international case studies.
Design Research and a Shift in Architectural Education and Practice
(Editorial Universitat Politècnica de València, 2020) Aydemir, Ayşe Zeynep; Jacoby, Sam
Research, once associated only with academia, now equally connects to learning and practice in architecture, as focus has shifted towards a wider design research community. Research has become inclusive of formerly marginalised areas such as process-oriented and practice-based research in the arts and humanities as well as applied commercial research undertaken by industry. Providing a first study of this shift, this paper explores why design research is of growing importance to architecture. It systematically analyses a selection of current cases at the intersection of architectural practice and education within the UK to survey existing design research approaches, and asks: How can design research transform and create new architectural practices and forms of education? Following this question, the paper discusses some of the design research models used across architectural practice and education.
Citation - WoS: 3
Citation - Scopus: 4
Adaptive Reuse of High-Rise Buildings for Housing: a Study of Istanbul Central Business District
(Cogitatio Press, 2024) Aydemir, Ayşe Zeynep; Akın, Tomris
The abrupt shift to remote work due to the Covid-19 pandemic increased vacant office spaces globally, especially in high -rent central business districts (CBDs). These vacant office spaces offer the potential for conversion into housing, addressing the shortage of affordable housing in central areas. Additionally, this topic presents a unique experimental ground for architecture students. This study focuses on the Istanbul CBD as a case study, examining the historical developments that led to a rise in office vacancy rates and housing inequality, and exploring the potential for adaptive reuse of these vacant office buildings. A key focus of this study is to underline the pedagogical value of adaptive reuse, highlighting how such projects can inspire more diverse and equitable housing models, fostering experimental and sustainable design approaches. It systematically evaluates the outcomes of a 4th -year architectural design studio that focuses on the adaptive reuse of the Tat Towers in the Istanbul CBD, a structurally vacant high-rise office building, and asks: How does the context of adaptive reuse enable a different design approach, and, potentially, new spatial norms and standards to emerge, and how might this hold a pedagogical value for architecture education? Following these questions, the article discusses how norms and standards are not only culturally but also typologically contextual, and how the students have explored how norms and standards might change, outlining new design approaches to adaptive reuse.

Browse

Browsing Mimarlık Bölümü Koleksiyonu by Issue Date