GCRIS

Now showing 1 - 2 of 2

As an Ordinary Part of Daily Life: Micro-Living in Japan and Hong Kong
(2021) Akın, Aysima; Göktaş, Sevince Bayrak; Paşaoğlu, Tomris Akın
Bu araştırma, özellikle son 10 yıldır yükselişte olan mikro yaşam trendini odağına almaktadır. Mikro yaşamın içinde bulunduğumuz zamanın gündelik alışkanlıklarıyla daha uyumlu bir yaşam biçimi olması gerekçesiyle bir tercih mi, yoksa gündelik alışkanlıklarımızı sorgulamak ve değiştirmek zorunda olduğumuz için bir zorunluluk mu olduğu sorusu üzerine derinleşilmiştir. Bu bağlamda bu yaşam biçimini tetikleyen koşulların izleri sürülmüştür. Tezin ana sorusunu tartışmak için, tüm dünyada akılcı küçük mekan çözümleriyle tanınan, kültürel olarak az ile yaşamayı ve dünyada gecici olmayı benimsemiş Japonya, ve dünyanın en yoğun nüfuslu yerlerinden biri olan ve inanılmaz derecede küçük ve yetersiz koşullarda yaşam alanlarına ev sahipliği yapan Hong Kong örneklerine odaklanılmıştır. Tezin ilk bölümünde mikro yaşam trendini tetikleyen global koşullar tartışılmıştır. Bu bağlamda mikro yaşam için kullanılan isimlendirmeler ve bu yaşam biçiminin ortaya çıkışı tarihsel bağlamda ele alınmış ve geçmişte bu fikrin doğmasını tetikleyen koşullar ile bugünün koşulları arasındaki ilişki ortaya konulmuştur. İkinci ve üçücü kısımda ise sırasıyla Japonya ve Hong Kong'taki özgün bağlam ile, resmi ve gayriresmi mikro yaşam örnekleri üzerine yoğunlaşılmıştır. Bu bölümlerde Japonya'da ve Hong Kong'ta mikro yaşamı tetikleyen coğrafi koşullar, demografik yapı ve kültürel birikimlerin izi sürülmüştür. Anahtar Kelimeler: Mikro Konut, Demografik Dönüşüm, Değişen Gündelik Hayatlar, Yalnız Yaşam, Yeni Alışkanlıklar, Arazi Kıtlığı, Arazi Yönetimi, Hong Kong'ta Mikro Yaşam, Japonya'da Mikro Yaşam
The design of leisure spaces in contemporary factories in Turkey
(MEF Üniversitesi, 2024) Yalçınkaya, Hanse; Bayrak Göktaş, Sevince; Göktaş, Sevince Bayrak
Bu araştırma, Türkiye'deki fabrikaların iş ve boş zaman kavramları arasındaki etkileşimini tarihsel ve güncel bağlamlarda incelemektedir. Araştırmanın temel amacı, Istanbul'daki güncel fabrika örnekleri üzerinden boş zamanın mekânsal olarak nasıl organize edildiğini ve çalışanların sosyal ve kültürel ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çözümlerin nasıl değiştiğini analiz etmektir. Bu doğrultuda, 18. ve 19. yüzyıl Avrupa'sındaki fabrika yerleşim modelleri ile 20. yüzyıl Türkiye'sinde endüstrileşme süreciyle inşa edilen devlet destekli sosyal fabrikalar incelenmiş; her iki bağlamda işçilerin çalışma dışı yaşamlarına dair mekânsal düzenlemeler tarihsel ve teorik perspektiflerle analiz edilmiştir. Araştırma, özellikle güncel fabrika örneklerine odaklanarak, boş zaman alanlarının günümüzdeki karşılığının çalışma mekanlarının tasarımında nasıl değiştiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, boş zaman kavramı tarihsel ve kavramsal boyutlarıyla incelenmiş, Henri Lefebvre, Jean Baudrillard ve Frankfurt Okulu'nun katkılarıyla teorik bir çerçeve sunulmuştur. Ayrıca, Lazzarato, Marx, Lafargue ve Gorz'un iş-boş zaman ilişkisine dair yaklaşımları ele alınmıştır. İkinci bölümde, Türkiye'nin 20. yüzyıldaki modernleşme sürecinde devlet destekli inşa edilen tekstil, şeker ve kâğıt fabrikalarının sosyal alan ve boş zaman organizasyonları analiz edilmiştir. Son bölümde ise, günümüzde faaliyet gösteren fabrikaların boş zaman alanlarına yönelik mekânsal düzenlemeleri, saha gezileriyle yerinde gözlemlenmiş ve somut verilere dayandırılarak pratik bulgularla değerlendirilmiştir.

Yüksek Lisans Tezleri

Browse

Filters

Settings

Sort By

Results per page

Search Results